Czym jest Hif'il?
Hif'il to strona czynna sprawcza (kausatywna). Wyraża powodowanie, że ktoś lub coś wykonuje jakąś czynność, albo wywoływanie jakiegoś stanu. Może też wyrażać sprawianie, że coś się dzieje, bez bezpośredniego dopełnienia — „zaczynać", „przestawać", „dodawać".
- Sprawczy: הֵבִין (zrozumiał) — dosłownie „spowodował, że zrozumienie weszło"; הִסְבִּיר (wyjaśnił) — „spowodował zrozumienie".
- Wywoływanie stanu: הִתְחִיל (zaczął), הִפְסִיק (przestał).
Cechy rozpoznawcze: Przedrostek הִ w czasie przeszłym i w bezokoliczniku (לְהַ... / לְהָ...) oraz przedrostek מַ lub מֵ w czasie teraźniejszym. Przykład: מַסְבִּיר (wyjaśniający), מֵבִין (rozumiejący).
Pełna Koniugacja — ב-י-ן (rozumieć, לְהָבִין)
| Osoba | Czas Przeszły (עָבָר) | Czas Teraźniejszy (הוֹוֶה) | Czas Przyszły (עָתִיד) |
|---|---|---|---|
| אֲנִי | הֵבַנְתִּי | מֵבִין (m) / מְבִינָה (f) | אָבִין |
| אַתָּה | הֵבַנְתָּ | מֵבִין | תָּבִין |
| אַת | הֵבַנְתְּ | מְבִינָה | תָּבִינִי |
| הוּא | הֵבִין | מֵבִין | יָבִין |
| הִיא | הֵבִינָה | מְבִינָה | תָּבִין |
| אֲנַחְנוּ | הֵבַנּוּ | מְבִינִים (m) / מְבִינוֹת (f) | נָבִין |
| אַתֶּם | הֵבַנְתֶּם | מְבִינִים | תָּבִינוּ |
| אַתֶּן | הֵבַנְתֶּן | מְבִינוֹת | תָּבִינוּ |
| הֵם / הֵן | הֵבִינוּ | מְבִינִים (m) / מְבִינוֹת (f) | יָבִינוּ |
12 Popularnych Czasowników Hif'il
| Bezokolicznik | Teraźniejszy (m.lp) | Polski |
|---|---|---|
| לְהָבִין | מֵבִין | rozumieć |
| לְהַרְגִּישׁ | מַרְגִּישׁ | czuć |
| לְהַגִּיעַ | מַגִּיעַ | przybywać / docierać |
| לְהַכְנִיס | מַכְנִיס | wnosić / wkładać |
| לְהוֹצִיא | מוֹצִיא | wyjmować / wydawać |
| לְהַסְבִּיר | מַסְבִּיר | wyjaśniać |
| לְהוֹסִיף | מוֹסִיף | dodawać |
| לְהַחְלִיט | מַחְלִיט | decydować |
| לְהַתְחִיל | מַתְחִיל | zaczynać / rozpoczynać |
| לְהַפְסִיק | מַפְסִיק | przestawać / zatrzymywać |
| לְהַזְמִין | מַזְמִין | zapraszać / zamawiać |
| לְהַכִּיר | מַכִּיר | rozpoznawać / znać (osobę) |